آندومتریت بعد از زایمان، فاکتورهای خطر آندومتریت بعد از زایمان و گزینه های درمان آندومتریت بعد از زایمان را در این مقاله مرور می کنیم. 

دروانا: 

آندومتریت به عفونت منتشرشده در لایه میومتر رحم اطلاق می گردد. ابتلا به آندومتریت بعد از زایمان عارضه ای خطرناک است. ابتلا به بیماری های مقاربتی مانند گنوره و کلامیدیا اغلب در آندومتریت بعد از زایمان نقشی ندارد.  انجام زایمان سزارین مهم ترین فاکتور خطری است که منجر به ایجاد آندومتریت بعد از زایمان می شود. استفاده از آنتی بیوتیک پیشگیرانه قبل از زایمان نرخ بروز این عارضه را تا حدی کاهش می دهد. فراوانی ابتلا به آندومتریت بعد از زایمان واژینال کمتر از 3 درصد می باشد. سایر موارد فاکتور خطر ابتلا به آندومتریت بعد از زایمان عبارت است از:

  • عفونت در مایع آمنیوتیک
  • طولانی شدن وضع حمل
  • پارگی طولانی مدت غشاها
  • معاینات متعدد دهانه رحم
  • مانیتورینگ داخلی جنین یا رحم
  • افزایش مقدار مکونیوم در مایع آمنیوتیک
  • خارج کردن دستی جفت
  • ابتلا به دیابت یا آنمی شدید در مادر
  • زایمان زودرس
  • بارداری طول کشیده
  • ابتلا به عفونت اچ آی وی
  • وجود استرپتوکوک گروه بی

تشخیص آندومتریت بعد از زایمان با توجه به علائم بالینی انجام می گردد و عمدتا تب از مهمترین علائم آندومتریت بعد از زایمان می باشد. مواردی که در تشخیص افتراقی آندومتریت بعد از زایمان مطرح می گردد عبارت است از: زخم در محل جراحی، ماستیت یا آبسه عفونی پستان ها، عفونت مجاری ادراری، پنومونی و همچنین ترمبوز ورید لگنی. درمان آندومتریت بعد از زایمان عمدتا مبتنی بر استفاده از آنتی بیوتیک می باشد. استفاده از آنتی بیوتیک های وسیع الطیف در درمان آندومتریت بعد از زایمان موثر است. کلیندامایسین و جنتامایسین از جمله آنتی بیوتیک هایی است که به صورت وریدی برای درمان آندومتریت بعد از زایمان استفاده می شود. دوره درمان با آنتی بیوتیک تزریقی تا بهبودی کامل و رفع علائم بالینی ادامه می یابد. در صورتی که آنتی بیوتیک تزریقی در درمان آندومتریت بعد از زایمان موثر واقع شود نیازی به مصرف آنتی بیوتیک خوراکی وجود نخواهد داشت. پاسخ اولیه به درمان آنتی بیوتیکی باید ظرف 48 تا 72 ساعت مشهود باشد. اگر بیمار بعد از این مدت علائمی از بهبود نشان نداد باید ارزیابی های بیشتری صورت گیرد. حدود 20 درصد موارد درمان آندومتریت بعد از زایمان به دلیل وجود ارگانیسم های مقاوم ممکن است ناموفق باشد. اگر اطلاعاتی از نوع باکتری دخیل در عفونت در دست نبود افزودن آمپی سیلین و یا پنی سیلین به رژیم درمان آندومتریت بعد از زایمان می تواند موثر واقع شود. در صورت حساسیت به پنی سیلین ونکومایسین می تواند در نظر گرفته شود. در صورتی که نتایج حاصل از کشت خون در تعیین نوع باکتری موفق شود درمان بر اساس این نتایج تنظیم می گردد.

به خاطر داشته باشید تزریق آنتی بیوتیک 60 دقیقه قبل از ایجاد برش برای انجام زایمان می تواند احتمال بروز آندومتریت بعد از زایمان را کاهش دهد. در موارد زایمان واژینال از آن جایی که نرخ وقوع آندومتریت اندک می باشد معمولا استفاده از آنتی بیوتیک پیشگیرانه توصیه نمی شود. در مواردی درمان واژینوز باکتریال علامت دار در اواخر بارداری می تواند به کاهش احتمال ابتلا به آندومتریت بعد از زایمان کمک کند. 

برگرفته از: وبسایت https://www.uptodate.com
برچسب‌ها

درباره دُروانا

دُروانا محلی برای تحقیق و پژوهش (فرهنگ دهخدا)
وبسایت دروانا در تلاش است با گردآوری ژورنال های تخصصی پزشکی، مجلات پزشکی، مقالات و مطالب علمی، از معتبرترین منابع جهانی، بستری را برای تحقیق و مطالعه فراهم نماید.
از تمامی پزشکانی که دُروانا را برای رسیدن به این هدف همراهی می نمایند، کمال تشکر را داریم.
با دروانا همراه شوید.